شعر محلی،تقدیم به پاکبانان شهر دوراهک از استاد قاسم درویشی

مصطفی ،کشکی کسی کیچه ی دل پاک میکه

مث تو ،کشکی کسی حرمت ای خاک میکه

خو خوالو همی طهری سرشی میشو ولیت

کشکی مث کهره ی دُز برده یکی غاک میکه

زن و زنبیلی و کاری اگه بی هرچه جوون

چک بیلی میگره لعنت تریاک میکه

نه کسی تو دل غبّه دم کاچاق می ره

نه بچی تو دل کُه ، کار خطرناک میکه

کشکی هر کس که میدی حق کشی و باج و دزی

نهی منکر نمیکه  ، یقهّ ی خوش چاک میکه

زن و دختر که میره رو هل بازار کمی

لُنج و ناخوش تمیز از رژ و لاک میکه

ای همه کار خراوی هن و بوش فرّن و هیچ

یه بچی کشکی هوک می زه و لاک لاک میکه

دل دماغی سی سلومی اگه بی ، ری دیر هم

تُف کف پا میکه و پا پر تنتاک میکه

اشم و اوقات اگه ای همه پرمشته نوی

بعد صد سال کسی جون خم اگ باک میکه

بازیار هم اگه میدی همه جا کار درس

حرفش از خوش گنم بی ، نه که تمباک میکه

بعد چند سال بهارن ولی با کیف نکوک 

اگه خوش بی دلمو ، واخ که کولاک میکه

مصطفی گال و گریخن همه جا کشکی شوی

او چش هر چه که مردن ، یه کسی پاک میکه

 

قاسم درویشی -دوراهک بهمن ۹۲