دلنوشته هایی ازکربلایی احمد دوراهکی شاعر جوان شهر دوراهک در ذیل مشاهده می نمایید

دلم گرفته
از این زمونه

تا کی خدایا اسیر بمونه
خسته شده دل

از این روزگار
چرخ روزگار هم برعکس میچرخه

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

میخوام دوباره وا کنم
دفتر خاطراتمو

دوباره صفحه بزنم
اون خاطرات ناب مو

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

اینقدر چشم براه تو شدم
نیامدی

گریه ها کردم ز دوریت
نیامدی

منو شبهای سیاه
خودمم که رو سیاه

منتظر بر در نشسته
یه دل از غم شکسته

اما تو نیامدی

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

هنوز هم شرمنده ی نگاه تو ام….

مادر…….

هنوز هم با ذکر دعای تو بپا ایستاده ام….

مادر……..

گرچه من قد کشیده ام هنوز محتاج توام…

مادر………

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

پای سفر ندارم همراه تو بیایم………

من خسته از روزگار…………

دیگر توان ندارم……….

به همسفر بگویید خدا یارو نگهدار……..

قسمت نبود عزیزم ما همسفر بمانیم……..

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 

هیچکس امشب
تنهائیم را درک  نمیکند..

خدایا تو بی نهایت
پاک و مقدسی……..

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

ای زندگی از ادمهای روزگارت خسته ام ..

از پا فتاده این دلم …

کارش شده غصه و غم ، ای روزگار

آهی کشم از دل خود…

در سینه فریادی زنم ،هق هق کنان گریه کنم….

ای روزگار….

من خسته ام آرام چشمانم بسته ام

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

آه…….. از غروب دلگیر پنج شنبه

دوباره مادری بر سر قبر جوانش گریه کنان

کودکی پارچ ابی بر مزار بابا پاشیدن

آه…از دیدن قبرهای که تاریخ تولدشان با تاریخ وفاتشان

بدنم به لرزه می اندازد

چه جوانانه رفتند

چه ناکامانه رفتند

مادری بر سر قبر فرزند شهیدش

گلاب میپاشد

جوان بود ، نوجوان بود

عاشق الله بود پسرش

اقتدا کرد به رهبرش

جان داد در ره میهنش

شهدا رفتند

عشق را افریدند

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

در دنیایی که روزها و ساعتهایش تکراریست….

و شب هایش پر از کابوس شوم
نگاه مردمانش سرد…

مرگ را ترجیح میدهم به زنده بودن
ای خدا خسته ام….

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

تو ای دوست زمین خوردم
دو دستم را گرفتی…

نمی بخشم کسی که
تو را زمین زد با دو دستی

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

در دنیای که روزها و ساعتهایش تکراریست
وشبهایش پر از کابوس شوم
نگاه مردمانش سرد
مرگ را ترجیح میدهم به زنده بودن
ای خدا خسته ام

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

تو دادگاه زندگی
منو قضاوتم نکن
زخم زبون بهم نزن
شکایت دلم نکن

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

شیعیان لحظه ی افطار اعطش از یاد ببرید

تیر بی امان حرمله
لب اعطشان علی اصغر

مشک پاره ی عباس
شرم اب از روی سقا

آه از لحظه ی گودال بلا
لب اعطشان ارباب حسین

لحظه ی افطار اعطش از یاد خواهم برد

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

کنار سفره ی افطار جای شما خالیست اقا

امده ام جمکران سفره انداخته ام
شما که مهمان ما نمیشوی
ما مهمان تو میشویم اقا