دوبیتی هایی ازکربلایی احمد دوراهکی شاعر جوان شهر دوراهک در ذیل مشاهده می نمایید

این حسین که عازم دشت بلاست
پسر فاطمه و میوه ی قلب مصطفی ست

این علمدار که رهسپار کربلاست
پسر ام البنین ، زور بازوی علی مرتضی ست
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

شیعیان گریه کنید حسین عازم دشت بلا خواهد شد
کودک شیر خواره اش سرباز کرببلا خواهد شد
شبه پیغمبر آن ، حیدر آن ، اکبر آن
کشته ی راه خدا در کربلا خواهد شد
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
کاش میشد کینه ها دیوار داشت
لحظه های خوب زندگی تکرار داشت

کاش میشد غنچه های کودکی را باز کرد
حرفهای خوب تازه را اغاز کرد
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
مکن بازی تو با ما روزگارا
دلم پر خون مکن ای روزگارا

دل احمد شده در خون غلتان
دلش را خون مکن ای روزگارا
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
حرف رفتن میزنی از رفتنت
احمد پریشان میکنی از رفتنت
اخرش دل را به صحرا میزند
نازنین،خون دلها میخورد از رفتنت
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
تیغ جفا زدی تو بر فرق مولای ما
شال سیاه بسته سرور و اقای ما

ای زاده ی ملجم، ننگ به دامان تو
شیعه سیه پوش شد، در غم مولای ما
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
عجب حال هوایی داشت امروز
در جمع دوستان صفایی داشت امروز

کنار این همه نعمتهای خداوند
لبم ذکر دعایی داشت امروز
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
قلم را روی کاغذ میکشم من
دوتا چشم نگارم میکشم من

ز دل آهی کشم از دوری او
خدایا درد هجرانش کشم من

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

با دلی پر ز ناله
گله از این زمانه

من مینویسم این بار
دنیا وفا نداره
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

بی تو نگو که من فقط اسرم
بی رنگ مشکی بخدا میمیرم

یه حس حال تازه ای که دارم
تنها فقط مشکی رو دوس میدارم
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
پای سفر ندارم ، همراه تو بیایم
من خسته از روزگار ،دیگر توان ندارم

به همسفر بگویید خدا یارو نگهدار
قسمت نبود عزیزم ما همسفر بمانیم