دوراهک

» شعر محلی

http://dorahak.ir/wp-content/uploads/2020/12/Ghadimi.jpg
خوشبختی همین در کنار هم بودن هاست
همین دوست داشتن هاست
خوشبختی همین لحظه های ماست
همین ثانیه هایی است که
در شتاب زندگی گمشان کرده ایم

http://dorahak.ir/wp-content/uploads/2020/12/Derakht.jpg
دلم تاورشنا، ای دل دگه حالی به مو نیدت
دگه بوی خوشی از بال دسمالی به مو نیدت

بگم که دونه ی فلفل و خال ری گپ دلبر
چه فرقی شن که طوم و مزه خالی به مو نیدت

سراک حافظ اشتم دوش و فالی امگرت، امدی
که حافظ هم گویا جهل آوده فالی به مو نیدت

سر پیر کمر اشتم خروسی نذرش هم امکه
مو قربون خوش و جدش، پرشالی به مو نیدت

چطهرن بی تو واوسن همه هم قول و هم پیمون
که میر اشکال دنیا گوشت اشکالی به مو نیدت

شعر از : یحیی وحیدی

http://dorahak.ir/wp-content/uploads/2020/12/Bagh.jpg
خدا امنالده واپیچی ای عشق
دلم خوش تا نکه بی هیچی ای عشق
رچ پات هر کویا ایشم دیارن
مو گیچ اتکرده یا خت گیچی ای عشق؟

شعر از : یحیی وحیدی

http://dorahak.ir/wp-content/uploads/2020/12/Tabiat.jpg
تا دلم تو سینه از عشق تو هیلو ویخورت
قهوه تهل قجر هم روز و هم شو ویخورت

تا صدی پا ایشنفت پا ویوت از جا هولکی
ازخوشالی مت و گشت ایکوت و ملو ویخورت

چندباری خم سراکش من که ری سر افتده
نه ، گویا دردش که نیکوت پیوت از نو ویخورت

چند بارم از زوون مار زخمی واوده
بی خیال، انگار انگاری که دیشو ویخورت

هرچه هم شیگم بیو واگرد سرجی اولیت
دور خوش کشت ایخورت یا زر بی رو ویخورت

خوش که هیچ اصلن چه پروی شن، مو از بین ایورد
دایمن از مشکلون چیش مو او ویخورت

مم که پابس خوش اشکرده ، دسم پی کار نی‌
“ترنم” بیچاره هرشو شربت خو ویخورت

شعر از : یحیی وحیدی

http://dorahak.ir/wp-content/uploads/2020/12/4.jpg

خوشخرک رنگاوده کبکاب دمبازن بیو
کیچه خلوت واوده چیله کمیش وازن بیو

* حاج رسول عبدالهی

چاله و تاپ و تش سرگی بکه افتا دگه
جی فریمز توی مدبخ فرفر ی گازن بیو

* حیدر دوراهکی

ره بگی بیره مرو هرچن که راهش دیرترن
ری خونی ما صاف صاف و بی دس اندازن بیو

* رسول خیاط

انده جوندار کرونا حال روزم درهمن
سال آزارو ودنده بسکه ناسازن ، بیو

* حاج رسول عبدالهی

اسپتم با ، گشنه شینیوت، بتیگم جون خوم
تا سرِ سینه ی تو کُه بو گندو و زازن بیو

* حیدر دوراهکی

بعد تو خواننده واوسم شی باغی ایخونم
شو تو خو خشکی ایرخصم سبکم هم جازن بیو

* رسول خیاط

گر کمک تی سو بشت به جنگ اِه یرغه دزا
صد نفر هم بیشتر ، آماده، سروازن بیو

* حیدر دوراهکی

خاطراتی دارم از رَی بندری فصل بهار
سوپر پنجام بی اگزوز پُرگازن بیو

* قاسم درویشی

بلبلی میخونه ری گل تُمب، لوکی مسّ او
چَن جوون کُرمُچ سرِ ناز تو می وازن بیو

* قاسم درویشی

پینه هی دسی بوامو، زحمتی سخت دیا
کصه ی دیوار ای دنیان ، گه می سازن بیو

* محمدحسین درویشی

فصل گرما و دلم برشیده هن سی دیدنت
دل دگه دل نی، فقط عکس تو جاسازن بیو

* احسان میرزایی

نیگِمِت مال چه سامونی هسی اسم تو چن
باورم که ، مرغ همسایه همش غازن ببو

* محمد احمدی

پی پتی تو گلکنی ، اسپ خیالم دار گرد
تا هنی بر گوشه ی ماما پر رازن بیو

* یحیی وحیدی

مدتی هن که دل مو بی تو بالی نیگرت
سندسو هونی اُوَل که وخت پروازن بیو

* محمد میرزایی

هِل بلد واکو ، کُلی واخو تو کِرخوسی بزه
تا سلیتاوت بچِ باری که هل بازن بیو

کُرکُرک جا ، و خیا گرگو رون تو گلکنی
جی جی سنگ ترازی حرف اغازن بیو

* مجید بحرینی

طوم دل نیدت گپی وختی که اسمی از تو نی
ماچ ای دور و زمونه بدتر از گازن بیو

* یحیی وحیدی

انجمن شعر و ادب دوراهک

اوضی درهم و تهلین ، خدا کار خوتن
کار جمله ی همه میگن که سزاوار خوتن
گله گله کرونا رو تو علفزار خوتن
هخُّ و هُشتی بُکُ آخه ، جو انبار خوتن
یه ندی اومه کلک ! ای دس کردار خوتن
ششتن دس همه از مامله و پیل و پلک
دل و دسا و دعا ، جی مچک و دوز و کلک
اگه کهکی بکنی صد نفرن زهره ترک
دگه دس داده ولاوی مث ماچ و متلک
تش خوت هن بگمونم که تو پیدار خوتن
دگه دی دختری و دوس رفیکی مطلب
جی مسافر دگه امروزه تو صندوق عقب
خونه واکرده بوی الکل و وایتکس مطب
تک و طومی نمی فهمیم نه خرما نه رطب
یه کسی گفت : ایهم کنگی گنتار خوتن
اگه خرتاس گرونی، تهِ تحریم بشیم
جی گل غالی اگه دلخوشِ جاجیم بشیم
اگ نُهَی سیل و دُمَی زلزله تسلیم بشیم
بهترن باز ، گرفتار ای بدچیم بشیم
کرونا تُرگمُ کُه ای دِ خدا ! کار خوتن
دکترا خسّه شو و روز مریضا بدحال
دس کشیدن همه از کاسبی آخر سال
عده ای بُلکُم و بی عار دم جاده شلال
بسنن بار سی گلگشت تو سامون شمال
ای همه ظلم خدا منتظر دار خوتن
ویوو امسال خدا! کیمت بی کیل نیا ؟
اختلاسی نبشت؛ دز نبشت ؛ سیل نیا
سی گرفتاری ضامن خط و ایمیل نیا ؟
دِ بشت چهچه دلکش غم یا ویل نیا؟
ای همه پیچ خدا ! کوک وُ آچار خوتن

خوش خرک رنگاوده کبکاب دمبازن بیو
باغ ایروزا هوا آروم و دلوازن بیو
پنگ برحی زرد ری گردن شریتر از عسل
دونه ی سرخ خنیزی ، خاصوی نازن بیو
کد خشتی دونه لشتن مصلی عین او
باغبو سرحال و چاقن ساز او سازن بیو
بلبلی ری پنگ نخلی چسه و شعر ایخونت
سوزلشکی ری کناری غرق آوازن بیو
سوپری شی باغ بی ری بندری هر رو خدا
بسه پاطیلی رطب ری زین و پرگازن بیو
پا بیو معطل مکو امکرده چاست رنگنک
باغ پویا راه صافن بی دس اندازن بیو

در عکس تو منم که دلم تنگ میشود
بر عکس من تویی که دلت سنگ میشود

ویروس انزوا به کمینم نشسته است
کم کم تمام حافظه ام هنگ میشود

از حد گذشته است نیازم به بودنت
دیدی به نان شب پدری لنگ میشود؟

خارک رسیده است کی از راه میرسی
کی دست من به دور تو “پرونگ” میشود”

اورانیوم غنی شده ی بیت آخرم
میترسم از شبی که سرت جنگ میشود

صبی خوش هن خدا گویا دیارن
همی دنیا قشنگ و نو نوارن
بلنداوه نمازوخن برو کار
که ایگن زندگی زنده به کارن

هوا شرجین و چاسم کشکنه هاده
و هم دنباز و شومم اشکنه هاده
بکو هم یاد پرگو و پیاز امشو
کمی گمنه بریز تو وردنه هاده



برچسب ها