دوراهک

» قاسم درویشی

دیر دس نی دشتسو ! جوسال سوزاوو دگه
یا ری شونه ی لهجه ی تو بال سوزاوو دگه

نخل ، جی کبکاو سر تو اَور ده پنگش رطب
طول داره ، شایدم چن سال سوزاوو دگه

غله کاری مث” کمالی” ده دره باید بیات
خوشه تا سی موسم خلوال سوزاوو دگه

تا برخصه باد و بافه ، برکه برکه اَو بویَس
تو زمین تشنه ی انگال سوزاوو دگه

ده خناکی روزه تو تشباد و نم باید گرُفت
تا که ماهِ کم یکِ شوّال سوزاوو دگه

مصرعی ، باید بهاری گل بواره تو دلا
تا که از احسنت و شپ جنجال سوزاوو دگه

شعر ، مث برنو تو شو باید بشت تا بشنفن
تا تو پیشونی کسی اِقوال سوزاوو دگه

خط خطی خروارها کاغُذ بویس واوو یه عمر
تا مث شعرَی “فرج” مثقال سوزاوو دگه

برای یاری همدیگر در خانه بمانیم
شعر و صدای استاد قاسم درویشی را می شنوید

اوضی درهم و تهلین ، خدا کار خوتن
کار جمله ی همه میگن که سزاوار خوتن
گله گله کرونا رو تو علفزار خوتن
هخُّ و هُشتی بُکُ آخه ، جو انبار خوتن
یه ندی اومه کلک ! ای دس کردار خوتن
ششتن دس همه از مامله و پیل و پلک
دل و دسا و دعا ، جی مچک و دوز و کلک
اگه کهکی بکنی صد نفرن زهره ترک
دگه دس داده ولاوی مث ماچ و متلک
تش خوت هن بگمونم که تو پیدار خوتن
دگه دی دختری و دوس رفیکی مطلب
جی مسافر دگه امروزه تو صندوق عقب
خونه واکرده بوی الکل و وایتکس مطب
تک و طومی نمی فهمیم نه خرما نه رطب
یه کسی گفت : ایهم کنگی گنتار خوتن
اگه خرتاس گرونی، تهِ تحریم بشیم
جی گل غالی اگه دلخوشِ جاجیم بشیم
اگ نُهَی سیل و دُمَی زلزله تسلیم بشیم
بهترن باز ، گرفتار ای بدچیم بشیم
کرونا تُرگمُ کُه ای دِ خدا ! کار خوتن
دکترا خسّه شو و روز مریضا بدحال
دس کشیدن همه از کاسبی آخر سال
عده ای بُلکُم و بی عار دم جاده شلال
بسنن بار سی گلگشت تو سامون شمال
ای همه ظلم خدا منتظر دار خوتن
ویوو امسال خدا! کیمت بی کیل نیا ؟
اختلاسی نبشت؛ دز نبشت ؛ سیل نیا
سی گرفتاری ضامن خط و ایمیل نیا ؟
دِ بشت چهچه دلکش غم یا ویل نیا؟
ای همه پیچ خدا ! کوک وُ آچار خوتن

بوی باروت بلند است هنوز از تنشان
تا که بینا کند این قافله پیراهنشان

آنقدر شوق سرشتند به هر قطره خون
که بهشت است پر از شرح حنا بستن شان

کرد نارنجکی از عشق ضمانت پرواز
آی مردم ! نشود بار کجی ضامنشان

این همان خواندن ترتیل شب عاشوراست
شده تفسیر به خون آیه ی بنیان کنشان

شب زانو زده می خواست که از رو نرود
آتش افروخت ولی شوق سحر کردنشان

نه پلاکی نه مزاری نه نخی پیراهن
بوی باروت ولی مانده هنوز از تنشان

نوروز و هی زونی شلک اوضاش خیلی بی نمک
گرما ای سالا، دل تپک سرماش لرز و خنجرک
ویووت دریا خاهر و نونا نواوو آجر و
باپیر وانه مرکر و تی تی کمی واوو زرک؟
عمری چشامو بُی دَرِن دم کاغُذی از کُمترن
ایسا میا تا کرخرن یا جفتکن یا زیپلک
آدم مث جغذ بُنَو تو فند و فعلن روز و شو
چهچال گوشم از درو انگال روحم از کلک
همّه ی نمازن مامله از ای گله از او گله
مثِّ یه کاغُذ باطله خط خورده ی سهون و شک
کیچه بله ؛ عزت که نی همساده هن حرمت که نی
تا صبح خو راحت که نی ده بار هی میشیم فلک
افتو تا افتو کشمکش تنبونمو در رفته کش
خومو که ریش خوسیده هَش پَیویم اما بَی زلک
فتنه تو هر کیچه ی رُوِن
گپ هن که تیر برنون
کار یه بعضی تیتون یه درز در صدتا سرک
ای ره ، بجز مردن که نی آدم خالو آهن که نی
دل شیشه مشکن که نی وختی که صد جاشن ترک
آزار بسیارن بیو آدم گرفتارن بیو
درمون ای دردی گرو کی بیده تَوشَو یا دلک
تا ترمزش دیوار هن اینجا اجل بیکار هن
ای عامل کشتار هن ماشین مگو سی دار چلک
دلال هی کسم برات تا مین خر واوو خوات
میگم که راسن چلچوات؟ میگوت والله ! ولولک !
شاعر مگو ایکد پرو هنزا که هن جنس گرو
هنزا که نی چاست خُرو بانو ونو هن تو سپک

 

قاسم درویشی – شهریور ١٣۹۸

دریافت

Type of file : mp3 – Size : 8.18 MB – Length : 3:33

وقتی که نبرد هست با نیست گرفت
هنگامه حفظ دینی و زیست گرفت
یک تشنه کنار آب در درس وفا
بی دست در امتحان خود بیست گرفت

حسین آئینه ی آئینه تر هاست
و استاد هنر هایی که زیباست
دو واحد سینه با او گرم گیریم
که او امضای پایان نامه ماست

• • • • • • • • • • • • • • • • • • • •

برای ماه ، جیحون تشنه تر بود
لب لیلا به مجنون تشنه تر بود
چه آسان ! رقص جام و آب اما
برای رقص در خون تشنه تر بود

• • • • • • • • • • • • • • • • • • • •

شب است و کوفه و تزویر مات است
غزل ها خیس از شرم فرات است
برایش تشنگی یکدست زیباست
نمی نوشد اگر آب حیات است



برچسب ها